Afspraak met Jasper

Een mailtje ontvangen van Jasper die het manuscript gelezen heeft.
'Een buitengewoon boeiend verhaal,' schreef hij.
Ook: 'een onderwerp waarover ik nog weinig gelezen heb'. Als iemand uit de uitgeverswereld dit schrijft, bevestigt het mijn gevoel; er is nog maar weinig over geschreven.
Maar hij schrijft ook dat het nog niet goed genoeg is om aangeboden te worden aan uitgevers. Volgende week gaan we kijken wat er aan verbeteringen doorgevoerd moeten worden. Kijkend naar de titel van dit blog gaat het dus niet om verbeteringen in de tekst, het gaat om verbeteringen bij de schrijver. De zoektocht is eigenlijk nog maar net begonnen en zal, als het aan mij ligt nog heel lang doorgaan.

Suggestieve kracht

De opmerking over het ontbreken van suggestieve kracht heeft me op een nieuw spoor gezet. Ieder woord in iedere zin weeg ik tijdens het herschrijven. Hoort het woord daar of is het misschien helemaal overbodig? Heeft het verhaal die zin wel nodig? Mis ik woorden en staan ze in die zin wel het beste geordend. Langzaam kom ik erachter dat je vrijwel iedere zin op honderden, wellicht duizenden verschillende manieren kan schrijven. Min of meer hebben die zinnen dezelfde betekenis en toch: zoek daar de juiste zin maar eens uit.
Die suggestieve kracht zit hem in het vertellen van iets waar je niet direct over schrijft. Het neemt de lezer mee aan zijn hand in het verhaal maar laat het de gebeurtenissen en emoties zelf ervaren. En daar is iedere keer, bij ieder woord en iedere zin die overweging nodig. Hoe kan ik die lezer het beste in mijn verhaal sleuren?

Schrijver gezocht

Victor's mail zette me aan het denken. Als redacteur kijkt en leest hij vanuit het perspectief van een uitgever en dat is voor het eerst dat er met een dergelijke blik naar mijn manuscript gekeken is en dat ik daar eerlijke feedback op gekregen heb.
Zijn conclusie was dat het verhaal van 'Geërfde schuld' zeker mogelijkheden heeft. Wat het, volgens hem, als belangrijkste mist is de kracht van de suggestie. Hij proefde de onervarenheid in het schrijven van literair proza.
Dat laatste is zo gek niet. Welke beginnend schrijver denkt dat zijn eerste echte werk meteen rijp is voor uitgave? Men zegt, wie die men dan ook maar is, dat om echt een beetje grip te krijgen op het vak je minimaal 10.000 uur moet investeren. Nu zal dat voor de één minder zijn en zal de ander er met een tienvoud daarvan nog niet komen.
Mijn conclusie is dat ik opnieuw bezig moet met herschrijven. Of zoals Eva en ik in onze mailwisseling concludeerden: de kracht die in het verhaal verborgen zit naar boven halen. Zoals ik het zie: Ik moet op zoek gaan naar de schrijver in mezelf.
Vandaar dat ik 'uitgever gezocht' voorlopig op een zijspoor zet. Mocht ik de schrijver vinden dan zal die uitgever ook gevonden worden.